سفرنامه آبان..هفتم
فكر كردن به فكرهاي آدم ها هميشه تفريح خوبيه.
آدم ها..آدم ها.. اين موجودات دوست داشتني نفرت انگيز..رو نوشتهاي برابر اصل ، باربي ها ، فرزندان مشي و مشيانه ، شاخه هاي ريواس ، ماشين ها ، حيوان هاي ناطق ... آدم ها..
عجيب شبيه به هم هستيم بچه ها..عجيب..
شايد اصلي ترين مبناي تفاوت هامون زن بودن و مرد بودنمون باشه.. وگرنه باقي فرق ها اونقدر جزئي هست كه بشه ازش چشم پوشي كرد..
دودوتا ..چهار تا..بلا استثنا .. همه مثل هميم رفقا..
حواستون رو جمع كنين..! جواب سلام؟ سلام ، سلام عليكم ، عليكم السلام ، درود ، هاي ، ساملك ، سابوليك ، سلي ، .. با هم فرقي هم داشت ؟
پذيرش اين شباهت به نظرم يه تيغ دو لبه است ..
ممكنه دستمون رو ببره و باعث بشه مدام در حال قضاوت باشيم و مدام خط كش دستمون باشه و مدام پيش بيني كنيم و آخر سرهم بيافتيم تو دام خوشبيني يا تله ي بدبيني..
امااون يكي لبه ي " هلوبر " اينه كه باورمون ميشه زندگي و روابط ما تمامش بازيه..بازي با قواعد خودش..آآآآخ ...بازي..بازي..بازي..
ديگه نه قضاوتي مي مونه و نه خط كشي..مي مونه كنش و واكنش...مي مونه آرامش .. مي مونه تن دادن به قوانين..
اينجا ديگه احمقانه ترين چيزها هم آزارمون نميده..
ديگه سخت ترين مشكلات از پا نميندازدمون..
ديگه سوزنده ترين داغ ها خاكسترمون نميكنه..
فريبنده ترين چيزها و موقعيت ها فقط با اراده ي خودمون اسيرمون ميكنه..
باور كرديم همه چيز قسمتي از بازيه و بازي چند تا خاصيت داره :
بازي قاعده داره و روش..
حتي جر زدن تو بازي قانون داره و ميشه يادش گرفت و درست جر زد..
ميشه تقلب ها رو ياد گرفت و مواظب رودست خوردن ،هميشه ، بود..
بازي يه شروع داره و يه پايان..
برد و باخت مهم نيست ..مسابقه كه نيست ! بازيه..
بازي براي خوشيه حتي وقتي تو دستت پر از دو لو و سه لو باشه..تموم ميشه ..مطمئني.. واميد داري به دور بعد..
داور " خود بازيه " ..قاضي بيروني معني نداره..
تو بازي همه برابرن..همه! اسم و عنوان و لباس و هيچ چيز ديگه به ما حق قضاوت و برچسب زدن نميده..
لذت بردن از بازي ، عشق و شادي و آزادي و زيبايي حق همه است و سختي و غم و اشك و دلبستگي هم مال همه..
منفورترين آدمها از نظر ما براي هم تيمي هاي خودشون عزيزند و محترم.. ما هم هر چي تلاش كنيم باز براي بعضي ها دوست داشتني نخواهيم بود..بديهيه.. پس اين كه كسي آزارمون ميده و زيرابمون رو ميزنه و تهمت ميزنه بهمون و ..كمتر غصه دارمون ميكنه..
وقتي عاشقي ، اتحاد ، بخشش و مهربوني ، بازيه ، نفرت و جنگ و كينه و تلخي هم بازي احتمال اينكه بازي هايي رو انتخاب كنيم كه كمتر حرصمون بده و پيرمون كنه بيشتره ..نه؟
مال دنيا ميشه سرمايه ي " روپولي ".. صد تا كارخونه هم كه بسازي رو كاغذه..باد هواست.. بازي كه تموم بشه مساوي ميشي با بقيه..خالي..خالي..خالي..
آخرش اينه كه بازي تموم ميشه و براتون تجربه ميگذاره به جا.. تجربه به جا..تجربه به جا..
..
به خدا ما آدم ها عجيب هستيم..عجيب و مثل هم.. عجيب مثل هم..
..
آنچه میگفتی :" واقعه ای باز گفتم تا دل من خالی شود..."