دفترچه ی آبان

زندگی "  ثانیه ای " است که همین الان گذشت ..

نمیتونیم به خاطر " آینده " این ثانیه ها رو بکشیم..

نه..

سوتفاهم نشه..

منظورم این نیست که باید بی خیال آینده شد و تن داد به " هر چه پیش آید ، خوش آید.."

نه..

این ثانیه ها آینده رو میسازند ، درست... ولی خودشون آینده ی روزهای گذشته هستند و زندگی امروز..

منطقی نیست باهاشون نامهربون باشیم..

..

دیدید بعضی ها حاضر نیستند وسایل درب و داغون خونه رو که واقعا قابل استفاده نیست و مایه ی درد سره بگذارند کنار ، چون مثلا 6 ماه دیگه خونه جدید در انتظارشونه و تصمیم دارند " بعدا " کلی وسیله های نو و قشنگ  بخرند تا اونجا  استفاده کنند..؟

حکایت این آدم ها ، شبیه همون افراد  نامهربونیه که بالا گفتم.. 

افرادی که به خاطر آینده ، امروز رو خراب میکنند..

افرادی که حواسشون نیست شاید آینده هرگز نرسه..یا اون جوری که ما میخواهیم نرسه...یا دیر برسه..یا برسه ولی ما اون وقت اینی که الان هستیم نباشیم..

گاهی فکر میکنم ، حسرت های ما آدم ها همیشه ناشی از همین حروم کردن ثانیه ها به خاطر آینده است..

..

............

پینویسی بعدی: حال و آینده دو چیز نیستند بچه ها.. یکیه..یکی!

پینویسی فروتنانه: من اینجا حرف فلسفی نزدم.. دنبال برهان و ریشه و استنتاج و این اباطیل نباشین تو این نوشته!!!