....
تو ترکم..تو ترکم...تو ترکم..
صد بار مینویسم تا یادم نره. این اعتیاد لعنتی یه بار تمام سلول هام رو کشته.دیگه نمیذارم....
+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۰ آبان ۱۳۸۸ ساعت 0:48 توسط آبانِ آذر
|
دفترچه ی آبان
mashgh
آنچه میگفتی :" واقعه ای باز گفتم تا دل من خالی شود..."دل را از واقعه تهی میکنی ، از چه خواهی پر کردن؟
نوشتههای پیشین
- آذر ۱۳۹۱
- آبان ۱۳۹۱
- مهر ۱۳۹۱
- شهریور ۱۳۹۱
- مرداد ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- فروردین ۱۳۹۱
- بهمن ۱۳۹۰
- دی ۱۳۹۰
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- مهر ۱۳۹۰
- شهریور ۱۳۹۰
- مرداد ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- فروردین ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- بهمن ۱۳۸۹
- آذر ۱۳۸۹
- آبان ۱۳۸۹
- مهر ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- مرداد ۱۳۸۹
- تیر ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- اردیبهشت ۱۳۸۹
- فروردین ۱۳۸۹
- اسفند ۱۳۸۸
- بهمن ۱۳۸۸
- دی ۱۳۸۸
- آذر ۱۳۸۸
- آبان ۱۳۸۸
- مهر ۱۳۸۸
آرشیو موضوعی
پیوندها
- در ستایش "انوش" بودن
- پارادوکس
- مینیمال های شـــازده
- یک عاشقانه آرام
- سبک سر
- دختری با ذهن مغشوش
- سمفونی زندگان
- کاکوتی
- بدکارترین ریاکار تن پرست بی اندیشه
- دیوانه نامه
- دقیقه های بی تو..
- لحظه ای با من باش..
- اینجا چراغی روشن است
- شاسکول
- اصل جنس
- مسکالین
- آسمان قلب من
- برج و بارو
- شانـه های اجـاره ای
- شب گلک
- نسیم خاک شیراز
- یادداشت های پراکنده
- کوسه جنوب
- کاکا جنوبی
- scent of a man
- سایه ماه
- یادداشتهای پسر یک مزرعه دار
- شبای پرتقالی
- های و هو
- انتهای بیراهه
- تلخ
- جایی برای زندگی
- من نویسی
- چشمان کاملا بسته
- دغدغه های یک زن نیمه متمدن
- رضادل
- جنوبی ترین نقطه
- یک دختر یا یک زن
- یادداشت های ریاضی دانی که خاله شد