رسماً عاشششق این آدمایی هستم که به صورت زیرپوستی میزنن روانت رو لت و پار میکنن، دو روز بعد همچی که خودت هم نفهمی چی شد، جوری برخورد میکنن که انگار اصلا چیزی نشده، یا قصدی نداشتن یا اینکه پشیمونن و اینا..

بعد تو هم خرکیف میشی که "ای بابا! بنده خدا غرضی نداشت..سوءتفاهم شده بود و اینا.."

بعد با آغوش باز (یا نیش باز، حالا فرقی نمیکنه!) دوباره میری سمتشون، محض صفا و صمیمیت و اینا..

بعد عین چــــــــــی جاخالی میدن.. جاخالی میدن ها..یه چی میگم، یه چی میشنوین!

خوب به درک اینکه ضایع شدی رفته پی کارش، جواب اون دماغ بدبخت که خورده به دیوار پشت سرشون و پهن شده کف صورتت رو کی میخواد بده؟

ها؟