خدایاااااااااااااااااااا! صد هزار مرتبه شکرت!!

شکرت به خاطر چند تا مقوله!

اول اینکه حرفای دیشبم رو رفقا گذاشتن به حساب هذیون و به پای خودم ننوشتن!

دوم اینکه این نشون میده برخلاف تصورم همیشه هذیون نمیگم!!! جونمـــــــــی جون!

سوم اینکه دارم از فاز عصبانیت و مشت و لگد پرونی به عالم و آدم میام بیرون!

ای خدااااااا!! چاکریم!

(آیکون بغض و چشم های پر از اشک و امیدوار و کلاً یه فضای عرفانی)