خببببببببببب!

این طوری که بوش میاد دیگه "امتحان با شماره ملی" در کار نیست و این اونقدری که فکر میکردم باعث هیجان زدگی نشده!

در واقع همون حرکت سمبلیک "یک مشت گره کرده را رو به آسمان گرفتن و با آرنج به صورت کجکی به هدفی فرضی و البته سفت در هوا کوباندن"!!!! هم اتفاق نیافتاد، تا من یه بار دیگه به صورت جدی این سوال رو از خودم بپرسم که:

 آیا واقعا همانا چه چیز شورآفرین و برانگیزاننده ای در دنیا وجود داره؟ آیا اصلا به یقین همچین چیزی اساسا وجود داره؟

(الان خودم میدونم جمله سازی هام حرف نداره! تشویق لازم نیست! مرسی!!)

 به هر تقدیر این منم! از اولش هم همچی آدم هیجان زده شونده ای نبودم و الان دیگه در اوج به سر میبرم به سلامتی.. 

 همه این شر و ورا رو گفتم که تهش بگم همینا :)))

..


یه نصیحت هم برای حسن ختام!

لطفا اول هر چی سریال دارین ببینین بعد برین سراغ  How I met your mother

از ما گفتن!

..


هَو فان:*